دکتر احتشام فر

سیفلیس
ehteshamfar.com
11/09/23 جمعه
PDF Print E-mail
( 52 رای )
recommend_593081 سیفلیس یک بیماری آمیزشی باکتریایی است. این بیماری مسری‌ که‌ باعث‌ تخریب‌ گسترده‌ بافتی‌ می‌گردد بوسیله ترپونما پالیدوم ایجاد می شود. بیماری سیفلیس‌ دارای علائم متنوعی است و می تواند علائم بیماریهای بسیاری را شبیه سازی نموده و افتراق آنرا از سایر بیماریها مشکل سازد. ترپونما پالیدوم، اسپیروکتی باریک، هلالی شکل (موی پیچیده) و گرم منفی از جنس ترپونما است. بیماری سیفلیس به دو شکل جنسی و غیر جنسی انتشار می یابد. نوع غیر جنسی آن (مادرزادی) از مادران مبتلا به سیفلیس به نوزاد انتقال می یابد و نوع جنسی آن می تواند در همه سنین و در هردو جنس ایجاد بیماری نماید. این بیماری در صورت درمان نشدن می تواند با گرفتاری دستگاه تناسلی، پوست، استخوان، قلب و عروق، اعصاب مرکزی و غیره موجب زمینگیر شدن فرد و در مواردی مرگ مبتلایان گردد. دوره کمون سیفلیس به طور متوسط حدود سه هفته است ولی از 10 تا 90 روز نیز گزارش گردیده است. این دوره تحت تاثیر تعداد ترپونماهایی است که وارد بدن می شوند و هر چه این تعداد بیشتر باشد، این دوره کوتاه تر خواهد بود. در حال حاضر شیوع بیماری در مردان 3.5 برابر زنان می باشد. داشتن شرکای‌ جنسی‌ متعدد و فعالیت‌ جنسی‌ بین‌ مردان‌ همجنس‌ باز از مهمترین عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر ابتلا به بیماری می باشند. سیفلیس انتشار جهانی داشته و به هیچ محدوده جغرافیایی، نژاد و اقلیم خاصی اختصاص ندارد. بیماری معمولاٌ بصورت اسپورادیک عارض می گردد و روند فصلی یا تناوب دوره ای خاصی ندارد. بیماری در سنین فعالیت جنسی (15 تا 39) شایعتر است انسان تنها میزبان طبیعی بیماری است و تنها مخزن شناخته شده بیماری نیز افراد مبتلا به سیفلیس مرحله اول و دوم و بویژه زنان مبتلا به سیفلیس بدون علامت بالینی می باشد

چگونگی انتقال بیماری
ترپونما پالیدوم در اثر تماس مستقیم با یک زخم یا پوست ساییده و مخاط های سالم به بدن وارد می شود. زخمها اغلب در ناحیه تناسلی خارجی، واژن، مقعد یا در داخل مجرای مقعدی ایجاد می شوند. زخمها همچنین می تواند در داخل دهان یا روی لبها ایجاد شود. انتقال باکتری از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی صورت می گیرد. زنان حامله می توانند از طریق خون بیماری را به جنین خود منتقل کنند. سفلیس همچنین با استفاده از سرنگ و سوزن مشترک و از طریق انتقال خون آلوده به فرد سالم انتقال می یابد. خیلی از افراد تا سالها بدون علامت می مانند، اگرچه در صورت عدم درمان همچنان احتمال بروز عوارض تاخیری وجود دارد. بیماری دارای سه مرحله می باشد. با وجود اینکه انتقال از زخمهای شخص دچار بیماری مرحله اول یا دوم رخ می دهد، اما بسیاری از زخمها تشخیص داده نمی شوند. اکثر موارد انتقال از اشخاصی رخ می دهد که از عفونت خودآگاه نیستند

041مرحله اول بیماری (شانکر):  پس از ورود ترپونما پالیدوم به بدن، باکتری در عرض چند ساعت از طریق جریان خون و لنف منتشر می گردد و پس از اتمام دوره کمون، در محل ورود باکتری در سطح بدن، پاپول کوچکی ظاهر می گردد. سپس سطح آن خوردگی پیدا نموده (نکروز)، بصورت زخمی قرمز، تمیز و بدون ترشح و درد به نام شانکر مشخص می گردد. اطراف این زخم سفت و برجسته است و همراه با آدنوپاتی بدون درد موضعی می باشد. این‌ زخم‌ معمولاً در مردان‌ آلت‌ تناسلی‌ و در زنان‌ مهبل‌ یا گردن‌ رحم‌ را درگیر می‌کند. و در هر دو جنس می تواند در دهان‌ یا مقعد ایجاد گردد. این مرحله مسری بوده و پس از 2 تا 6 هفته بهبود می یابد. در بیماران مبتلا به اچ ای وی شانکرهای متعددی عارض می گردد و اسپیروکیت های فراوانی در ضایعه ها یافت می گردد و شانکرها با سرعت کمتری بهبود می یابند


Picture3 مرحله دوم بیماری (پدید آمدن راش): در صورت درمان نشدن، مرحله‌ دوم‌ بیماری معمولاٌ پس از 4 تا 6 هفته بعد ایجاد می گردد هرچند در مواردی می تواند مرحله دوم با تاخیری چندین ماهه و یا در زمانی آشکار گردد که هنوز آثار شانکر اولیه در بدن وجود دارد. مشخص ترین علایم مرحله دوم سیفلیس، شامل بثورات پوستی دو طرفه قرینه بدون خارش و درد در سطح بدن همراه با تب خفیف، سردرد، کوفتگی، لنفادنوپاتی ژنرالیزه و گاهی گرفتاری احشایی می باشد. این مرحله نیز مسری بوده و حدود 2 تا 6 هفته به طول می انجامد و خود بخود بهبود می یابد و بیماری وارد مرحله نهفتگی می شود. هر چند در همان 1 تا 4 سال اول دوره نهفتگی در 24 درصد موارد ممکن است علایم مرحله دوم و بندرت شانکر مرحله اول یکبار دیگر عود نماید و پس از بهبود دوباره وارد مرحله نهفتگی گردد

:(مرحله سوم بیماری (سفلیس نهفته
سفلیس نهفته از زمان محو علایم مرحله دوم شروع و در 60 درصد موارد ممکن است تا پایان عمر ادامه یابد. در این مرحله هرچند علایم مرحله قبل ناپدید گردیده است ولی باکتری فعال بوده و به اندام های داخلی صدمه می زند. از جمله مغز، اعصاب، چشم، قلب، رگ‌های خونی، کبد، استخوان‌ها و مفاصل را درگیر می نماید. در موارد نادری عوارض بیماری پس از سال‌ها ظاهر می‌شود که می‌تواند عدم هماهنگی در حرکت عضلات، عدم تعادل، فلج، بی حسی، کوری پیشرونده، زوال ذهنی، دردهای مبهم، تهوع مکرر، تومورهایی در پوست، استخوان، کبد و غیره باشد. علائم می تواند به قدری شدید باشد که منجر به مرگ شود. سیفلیس نهفته یعنی بیماری که تست سرولوژیک او مثبت است ولی بیماری فعال ندارد. طول مدت سیفلیس نهفته زودرس کمتر از یک سال یا 1 تا 2 سال است و سال های بعد از آنرا سیفلیس نهفته دیررس می گویند

syphilis3_2ابتلا به سیفیلیس خطر بروز ایدز را تا ۵ برابر افزایش می‌دهد. خطر به دنیا آمدن نوزاد مرده یا مرگ نوزاد پس از تولد در مادران بارداری که سیفیلیس درمان‌نشده دارند وجود دارد.سیفلیس مادرزادی هم ممکن است در این حال اتفاق بیفتد . میکرب سیفلیس هر زمانی از حاملگی می‌تواند از جفت رد شود . درمان کافی مادر قبل از هفته شانزده حاملگی معمولاً مانع عفونت جنین می‌شود .درمان بعد از هفته ۱۸ ممکن است مادر را معالجه کند ولی مانع ایجاد عوارض در جنین نمی‌شود . علایم سه گانه هوچینسون یعنی دندان‌های هوچینسون، کراتیت بینابینی، و کری عصب ۸، پاتوگنومونیک سیفلیس مادرزادی دیررس می‌باشد 

تشخیص و درمان: آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ مثل‌ آزمون‌ سرمی‌ خون‌ جهت‌ سیفلیس‌، بررسی‌ میکروسکوپی‌ ترشح‌ حاصل‌ از شانکر و بررسی‌ مایع‌ نخاعی‌ باشند. درمان می بایستی تحت نظر پزشک و بصورت کامل انجام گیرد. بیمارانی که تحت درمان قرار می گیرند، می بایستی قبل از درمان آزمایش پی آر پی داشته باشند. بعد از درمان‌، آزمونها تکرار می‌گردند. بهترین شاخص موفقیت درمان، افت تیتر این آزمون است. تمام‌ افراد درگیر باید درمان‌ گردند. پس‌ از درمان‌ هر ماه‌ به‌ مدت‌ 6 ماه‌ بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ را برای‌ کنترل‌ عود، تکرار کنید. تا وقتی‌ معالجه‌ ادامه دارد از مقاربت‌ جنسی‌ پرهیز گردد. سپس‌ در طی‌ مقاربت‌ جنسی‌ از کاندوم‌های‌ لاستیکی‌ استفاده‌ نمایید

newnates چگونه سیفلیس یک خانم حامله و نوزادش را درگیر می کند: باکتری مولد سیفلیس طی حاملگی می تواند مادر و جنین او را آلوده کند. بر اساس اینکه خانم حامله چه مدتی مبتلا به عفونت باشد ممکن است منجر به نوزاد مرده یا مرگ نوزاد طی مدت کوتاهی بعد از تولد شود. نوزاد مبتلا می تواند بدون علامت باشد. اگر نوزاد بلافاصله درمان نشود، طی چند هفته درگیر اختلالات جدی می شود. نوزاد درمان نشده ممکن است دچار تاخیر رشد و نمو، تشنج و یا حتی مرگ شود

راه های پیشگیری:
آموزش بهداشت بویژه در سنین بلوغ و قبل از آن
کنترل فاحشگی و فراهم نمودن تسهیلاتی به منظور ازدواج بموقع جوانان
پایبندی به اصول اخلاقی و اجتناب از بی‌بندوباری‌ های جنسی‌
انجام آزمون‌ سرمی‌ خون‌ از نظر سیفلیس‌ در بدو ازدواج و اوایل بارداری
خودداری از تماس‌ جنسی‌ با هر فرد مشکوک‌ به‌ بیماری
استفاده از کاندوم لاتکس در تمام مدت آمیزش جنسی لازم است. ابتلای شریک جنسی به سیفیلیس همیشه واضح نیست
درمان بموقع بیماران و درمان پیشگیرانه شرکای جنسی آنان
وفاداری به همسر، پایبندی به موازین دینی و اخلاقی، استحکام کانون خانواده با گذشت، همدلی، صداقت و صمیمیت از مهمترین راه های پیشگیری می باشند