دکتر احتشام فر

اعتیاد
ehteshamfar.com
90/01/01 شنبه
PDF Print E-mail
( 25 رای )
اعتیاد یک بیماری جسمی، روانی و اجتماعی است. در واقع پاسخ طبیعی بدن به مصرف مکرر و مداوم مواد اعتیاد آور موجب وابستگی فرد به این مواد می گردد. بدن انسان بطور طبیعی دارای موادی جهت حفظ تعادل در مواجهه با تغییرات داخلی و تحریکات خارجی و مقابله با استرس ها و فشارهای وارده می باشد. برخی از این هورمون ها و مواد شیمیایی تاثیری مشابه مواد آرامبخش در بدن داشته و در مقابله با استرس های وارده فیزیکی و روانی موجب کاهش درد و آرامش فرد می شوند. به عنوان مثال، گیرنده های اختصاصی اندورفین ها و انکفالین ها در مناطق مغزی از جمله سیستم لیمبیک (مناطق درک درد)، وجود دارند که داروهای مخدر با اتصال به آنها موجب تسکین درد خواهند شد. میزان این مواد در بدن تحت کنترل و به مقدار معینی می باشد

هنگامی که فرد از مواد مخدر استفاده می نماید. سطح این مواد در خون افزایش یافته، در نتیجه میتواند موجبات تحریک و یا نشاط موقتی فرد را فراهم آورد. بدن در پاسخ به افزایش سطح این ماده، اقدام به دفع آن خواهد نمود. در نتیجه فرد به وضعیت قبلی خود برمی گردد. تکرار این موارد موجب می گردد، بدن تولید مواد طبیعی خود را کاهش داده تا افزایش سطح را جبران نماید. از این زمان فرد دچار کمبود گردیده و وابستگی او به مصرف مواد آغاز می گردد
در این وضعیت فرد برای جبران کمبود پیش آمده و تجربه نمودن حالت سرخوشی قبلی می بایستی دوز (مقدار) بیشتری مواد مخدر یا دارو استفاده نماید. و با تکرار این وضعیت، بتدریج میزان مصرف و وابستگی او بیشتر و بیشتر خواهد گردید
مسلماٌ فرد قادر به ترک یکباره بدلیل کمبود ترشح مواد داخلی نخواهد بود. مگر اینکه دوز مصرفی را به تدریج کاهش دهد. تا فرصت افزایش تولید مواد آرام بخش داخلی ایجاد گردد. این مرحله را سم زدایی گویند. در این حالت نیاز جسمانی مرتفع، اما وابستگی روانی می تواند همچنان باقی بماند. در نتیجه فرد مجدداٌ به مواد مخدر روی می آورد
اعتیاد موجب فروپاشی هویت فردی و اجتماعی گردیده، سقوط ارزش ها و هنجارهای فرهنگی و اخلاقی را در پی خواهد داشت. انتشار مواد مخدر و توسعه اعتیاد، یکی از مهمترین عوامل تخریب و انحطاط جوامع بشری است. تجارت جهانی مواد مخدر نه تنها، یکی از پر سودترین تبادلات اقتصادی است که مانعی جدی در توسعه و پیشرفت کشورها و ابزاری برای گسترش سلطه در کشورهای توسعه نیافته و در حال توسعه می باشد
متاسفانه گسترش مصرف مواد مخدر طی سال های اخیر به حدی است که اغلب گروه ها و طبقات اجتماعی را در بر گرفته است. نوجوانان، جوانان، دانشجویان، دختران و زنان، افراد با تحصیلات و موقعیت اجتماعی بالا حتی اقشار متفکر و اندیشمند از دام این هیولای مخوف در امان نمی باشند

امروزه دسترسی به مواد مخدر در اکثر نقاط جهان براحتی امکان پذیر بوده و به نظر می رسد، منحصراٌ با برخوردهای فیزیکی نمی توان مانع توسعه و گسترش آن گردید. لذا ضمن برنامه ریزی جهت کاهش دسترسی به مواد مخدر، آموزش و اطلاع رسانی از تاثیر این مواد بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی افراد می تواند نقش موثری در کاهش ابتلا و پیشگیری از آسیب های وارده داشته باشد.. مقابله با پدیده شوم اعتیاد، نیازمند داشتن برنامه ای علمی و عملی است و با مشارکت و هماهنگی کلیه آحاد جامعه امکان اجرایی نمودن آن میسر می گردد